Wat bedoelt Woudwijk eigenlijk met zijn steeds terugkerende thema's, het wiel, de wachter en het bootje, wat is de diepere bedoeling achter een vaak esthetische facade. Want, zoals Simon Woudwijk het zelf stelt: ''je wilt natuurlijk toch ook een mooi ding maken''. Het intrigerende aan zo'n achteloze opmerking is de estheet die hier spreekt, die enerzijds zijn hele kunstenaarsschap in dienst heeft gesteld van één enkele, prangende vraag maar er tegelijkertijd wel een fraaie zoektocht van wenst te maken.
 

'Wat kan kunst betekenen in deze tijd, in onze samenleving'

Dat is, kort samengevat de queeste die leidraad is in het oeuvre van Simon Woudwijk. Elk werkstuk vormt onderdeel van die zoektocht naar het waarom van de kunst in al zijn geledingen, in al zijn disciplines. En met elk kunstwerk toont Woudwijk aan dat geen vorm, geen beeld constant blijft maar steeds weer verandert en steeds weer opnieuw ontdekt kan worden, geplaatst in een andere context, in een andere techniek, in de ogen van elke toeschouwer. Zo is het de ene keer de herinnering die het beeld aantast, een ander keer de kunstenaar zelf die het beeld uiteen haalt, inzoomt en het detail een nieuw leven geeft. En dan blijkt de bestaansgrond van kunst het vermogen te zijn om het veranderlijke van het eeuwige, een eeuwenoud onderwerp van filosofen, vorm te geven en te verduidelijken.